Activiteiten VTU in 2017

In het afgelopen jaar is het asielbeleid er helaas niet humaner of beter op geworden. Op het politieke vlak bleek bovendien dat tijdens de lange maanden van het demissionaire kabinet in Den Haag alles stil lag. Het plan om in alle rust kennis te maken met nieuwe Kamerleden, mislukte doordat de meeste fracties nog niet hadden vastgesteld wie hun woordvoerder asiel werd.

Afgewezen Ethiopisch-Eritrese asielzoekers kunnen nergens heen

Tot nog toe is er geen enkele partij of regering met voorstellen gekomen om het asielgat sluitend te krijgen en tot een oplossing te komen voor hen die niet mogen blijven maar ook niet terug kunnen: zonder documenten krijg je geen status maar is ook terugkeer vaak onmogelijk. Een groeiende groep afgewezen asielzoekers bevolkt de straten van de steden, burgemeesters worden met de problemen van dakloze asielzoekers geconfronteerd, maar ontvangen geen staatshulp voor een oplossing.

Bedankbrief Ilhaam Awees

Lieve mensen, Na acht jaar van wachten op een onzekere toekomst, een verwarrende en frustrerende situatie, kreeg ik gisteren te horen dat ik hier mag blijven. Een verblijfsvergunning mogen ontvangen, ik kan het niet geloven. Toen mijn advocaat het bevestigde kreeg ik tranen in mijn ogen. Ik heb de brief twee keer gelezen en naar mijn naam en geboortedatum gekeken om te zien of het echt mijn brief was.

Brandbrief 2 inzake de Asielprocedure

Het vluchtelingverdrag – Genève 1951 – verplicht een land om mensen die op de vlucht zijn voor oorlog, vervolging of andere vormen van geweld, de gelegenheid te geven een asielverzoek in te dienen in dat land. Vluchten is een recht.

Een groep van enkele honderden afgewezen asielzoekers die niet in Nederland mogen blijven maar ook niet terug kunnen, zoekt sinds 2012 in Amsterdam de openbaarheid: Wij Zijn Hier.